Wintervijgen peer

De Leidenaar Matthieu van Noordt heeft in de periode 1830-1840 veel perensoorten beschreven. Over de Bezi van Schonauwen concludeert hij dat deze in de 18e eeuw is ontstaan. Vermoedelijk tussen 1750 en 1780 als een nieuwe soort uit de pit van een wilde peer. Daarna is de peer door enting vermeerderd.

Deze Schonauwse peer kan vanaf begin november worden geplukt, maar is dan nog niet geschikt om te eten. Pas eind december is de peer rijp genoeg en tot eind februari eetbaar. Vanwege deze periode draagt de peer de bijnaam wintervijg. Het is een handpeer en een stoofpeer. Uiteraard groeit de peer aan een hoogstamboom, daar de huidige fruitbomen (de spillen) vanaf 1970 in het landschap zijn verschenen.

Locatie ontstaan Bezi van Schonauwen
Zowel de kadasterkaart uit 1832, als de Topografische Militaire Kaart uit 1864 tonen dezelfde locaties in Schonauwen waar boomgaarden zijn te vinden; langs de Houtensewetering.